การตกปลาที่รู้สึกเหมือนบ้าน

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเป็นกษัตริย์แห่งการตกปลา แต่แค่อยากได้ยินทะเลหายใจ ในหมอกยามเช้าของออคแลนด์ ฉันเริ่มตั้งเดิมพัน \(0.5—โยนเหยือลงไปในน้ำสีฟ้า มองรอยคลื่นเหมือนความลับที่กระซู่ ไม่มีฝูงชน ไม่มีเสียงรบกวน มีเพียงฉัน เรือ และคลื่นที่นับวินาทีระหว่างการดึงเหยือ ฉันเรียนรู้ตั้งแต่แรก: อัตราการชนะไม่สำคัญ หากหัวใจของคุณดังก้อง การจับปลาที่แท้จริง? ความเงียบสงบ งบประมาณของฉันเรียบง่าย: กาแฟหนึ่งถ้วย ยี่มป์สองนาที เหยือหนึ่งอัน ไม่ใช่ \)800 ในหนึ่งวัน—แค่พอให้รู้สึกว่าลมจำชื่อของคุณ “มหาสมุทร” ไม่ใช่ม้านคาสิโน มันคือวัดแห่งคลื่นและความเงียบสงบ เมื่อฉันจับปลาได้ครั้งแรก $800 หลังจากสามชั่วโมงเงียบสงบ? ฉันไม่ได้โห่อย่างสนุก—ฉันถอนหายใจ ตอนนี้ เมื่อผู้อื่นเรียกว่า “การพนัน” ฉันเรียกว่า “การตกปลากับความทรงจำ”