คุณเคยหาตัวเองในคลื่นทะเลไหม

ฉันเคยคิดว่าเกมเป็นแค่การหลบหนี—จนกระทั่งคืนฝนหนึ่งในห้องอพาร์ตเมนต์ชิคาโก ฉันเปิดสมุดเก่าของปู่ย่า มันเขียนด้วยภาษาสเปนและอังกฤษ: ‘ทะเลไม่ทำให้จมน้ำ เธอสอนให้หายใจ’ การเล่น ‘Starlight Key’ ไม่ใช่เพื่อคะแนน แต่เพราะจังหวะของคลื่นสอดคล้องกับจังหวะหัวใจ RPT ไม่ใช่มูลค่าทางสถิติ มันคือคำมั่นสัญญาเงียบที่ใครบางคนเคยรู้สึกเช่นนี้ ใน ‘Stardom Quest’ ฉันตามหาความเงียบ—not ความรุ่งโรจน์ เรื่องราวใต้ทะเลไม่ใช่ว่าชนะ; มันคือการถูกเห็นโดยไม่พูด แม่อาก็ขับเพลงแจ๊ซตอนเที่ยงคืน โดยตามรอยปะการังบนผิว—เธอพูดว่า: ‘เธอไม่มีทางหนีจากความจริง เธอเรียนรู้ที่จะมองเห็นมัน’ ‘Star Pulse’ สอนฉันว่า RNG หากเธอฟังอย่างใกล้ชิด มันไม่มีอำนาจเหนือจิตวิญญา มันสะท้อนเฉพาะสิ่งที่เธอกล้าเสี่ยง และ ‘Star Crown Glory’? ฉันไม่มอบายาบนตารางผู้นำ ผมเข้าร่วมชุมชนคนที่ก็กระซอบเรื่องราวของพวกเขาลงในสมุดแทนการตะโกนบนฟีด เราเล่นเกมไม่ใช่ว่าจะชนะ เราเล่นเพราะบางแห่งระหว่างแสงนีออนและอากาศเค็จมีเวอร์ชั่นหนึ่งของตัวเรา—รอให้ถูกพบ ไม่ใช่อยู่คงทน