จากเด็กธรรมดาสู่นักตกปลา

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเป็นนักตกปลา ฉันแค่ต้องการความเงียบ เริ่มต้นฉันตกปลาเหมือนคนหลงทางท่าเรือ—โยนสายโดยไม่มีจุดหมาย ตามเสียงแทนความหมาย แต่ทะเลไม่พูดด้วยตัวเลข มันพูดด้วยกระแสน้ำ ฉันเรียนรู้ว่าอ่านน้ำเหมือนบทกวี:ไม่ใช่ด้วยอัตราหรือตัวคูณแต่ด้วยความเงียบหลังพระอาทิตย์ งบประมาณ? กาแฟหนึ่งถ้วย ยี่สิบนาที $0.50 การโยนสาย ไม่มีผลใหญ่เลย—แค่มีอยู่

การเก็บเกี่ยวที่แท้จริงไม่อยู่บนหน้าจอ มันอยู่ในช่วงเวลาระหว่างการโยนสาย—ตอนแสงจันดาวส่องประกายบนผิ้นคลื่นเมื่อคุณหยุดตามหาชัยชนะและเริ่มฟัง

ฉันเรียกมันว่า ‘งานเลี้ยงคอราล’—เมื่อเวลาช้าลงพอให้ได้ยินเสียงแมลงทะเลร้องบนคลื่น มิใช่วาระเพื่อชนะ—แต่นาทีแห่งการระลึกทำไมคุณอยู่ตรงนี้

เพื่อนบอกว่าฉันแปลก:พวกเขาเดิมพันใหญ่และจากไปก่อน เขายจนถึงรุ่งเช้าเฝาเห็นเงาสะท้อนข้าทราย

คุณไม่จำเป็นอัลกอริธึมเพื่อหาปลา คุณต้องการความเงียบเพื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของมัน